Η σχιζοφρένεια, ο σοφός λαός και το 'εναλλακτικό' διακύβευμα!

Μοιάζει με βαριά λοίμωξη αυτό που συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία. Ένας λαός που ψήφισε αντιμνημόνιο τον Ιανουάριο του 2015, που βροντοφώναξε ΌΧΙ’ τον Ιούλιο του 2015, διαμόρφωσε με τις επιλογές του ένα κοινοβούλιο κατά 85% μνημονιακό τον Σεπτέμβριο του 2015.

(απο ma-sk.blogspot.gr, mask)

Κυκλοφορεί μήπως επιδημία σχιζοφρένειας; Μπορεί σαν εξήγηση, να βολεύει την σάτιρα και τον σαρκασμό που κατοικοεδρεύει στα social media. Η αλήθεια όμως απέχει παρασάγγας. Ο λαός παραμένει στην βάση του αντιμνημονιακός. Αυτό προδίδει η αποχή του που εκτοξεύθηκε σε δυσθεώρητα, για την κρισιμότητα των εποχών, επίπεδα.

Ο Λαός όμως έγινε επίσης, σοφότερος.

Γνωρίζει ότι η αντιμνημονιακή του βούληση δεν μπορεί να εκφράζεται σαν απλή ψήφος αντίδρασης σε όποιον τυχόντα σηκώνει το λάβαρο κατά του μνημονίου. Μετράει πλέον και τις επιπτώσεις. Αναζητά την πιο λογική διαθέσιμη λύση και εάν δεν την βρει προτιμά την αποχή. Μια αποχή που να είσαστε σίγουροι, θα ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη εάν δεν είχε δαιμονοποιηθεί στην κουλτούρα μας ως ένδειξη αδιαφορίας. Διότι μπορεί αναντίρρητα να είναι και πολιτική άποψη.

Έτσι μεγάλο ποσοστό αυτών που προσήλθαν στις κάλπες αφού δεν βρήκε διαθέσιμη πολιτική έκφραση που να το αντιπροσωπεύει, αποφάσισε επί ενός διαφορετικού διακυβεύματος. Ποιός είναι ο λιγότερο υπαίτιος των όσων βιώνει τα τελευταία χρόνια. Ποιος είναι ο λιγότερο εμπλεκόμενος σε σκάνδαλα, απάτες και διαφθορά. Ποιος έχει το περισσότερο καθάριο πρόσωπο. Αυτό αποτέλεσε, εν απουσία διαθέσιμης σοβαρής αντιμνημονικαής πολιτικής έκφρασης, το νέο διακύβευμα.

Αυτό ακριβώς αντιλήφθηκε και ο κος Τσίπρας και επάνω σε αυτό δόμησε όλον του τον προεκλογικό αγώνα. Με αυτό το διακύβευμα, είναι και εξ αρχής ήταν, ο αδιαμφισβήτητος νικητής της αναμέτρησης. 

Το διαθέσιμο όμως διακύβευμα των τελευταίων εκλογών, είναι δυστυχώς, κατά πολύ κατώτερο της κρισιμότητας των ημερών. Κι εδώ η ευθύνη βαραίνει εξολοκλήρου τον πολιτικό κόσμο. Κυρίως όμως καταλογίζεται στον νέο πρωθυπουργό, ο οποίος αναγνωρίζοντας την ανυπαρξία γνωστής, σοβαρής και δομημένης αντιμνημονιακής πρότασης, προχώρησε σε αστραπιαίες εκλογές. Φροντίζοντας έτσι, να μην υπάρχει ο χρόνος ούτε να δομηθεί, ούτε όμως και να επικοινωνηθεί από κάποιους που μπορεί να την είχαν δουλέψει.

Και όσοι σκέφτονται ότι το μνημόνιο (3) έχει ήδη υπογραφεί εδώ και ένα σχεδόν μήνα, όσοι σκέφτονται ότι λύση εντός Ευρώπης χωρίς μνημόνιο δεν υπάρχει, όσοι πιστεύουν ότι όλα είναι κανονισμένα από τους ευρωπαϊκούς ‘θεσμούς’, τους προκαλώ να διαβάσουν ιστορία. Υπήρχαν στο παρελθόν δουλείες και σκλαβιές που κράτησαν εκατονταετίες και χιλιετίες. Διήρκεσαν τόσο, όσο εκείνοι που τις ανέχονταν, πίστευαν ότι δεν αλλάζουν. Σήμερα όμως, είναι όλες τους απλή ιστορία.   

mask