Θέμα : Εκδήλωση του Ομίλου "ΑΚΤΙΔΑ" , για το αν υπάρχει ρεαλιστική διέξοδος από την πολλαπλή κρίση, που μαστίζει την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Δελτίο Τύπου - 21/12/2015

 

Επειδή η περιδίνηση της χώρα μας στην κρίση συνεχίζεται. Επειδή οι πολίτες και η κοινωνία είναι σε μεγάλη κόπωση και απογοήτευση. Επειδή νέα προβλήματα προστίθενται (προσφυγικό) και το γεωπολιτικό πεδίο που μας περιβάλλει επιβαρύνεται. Επειδή τα λάθη στα προγράμματα (μνημόνια) και το κατώτερο της διακυβέρνησης στις προκλήσεις, που υψώθηκαν μπροστά μας την τελευταία εξαετία, είναι σχεδόν πανθομολογούμενα..

Το ερώτημα, αν υπάρχει ρεαλιστική διέξοδος από την πολλαπλή κρίση, απασχολεί καθολικά τους πολίτες.

Η "ΑΚΤΙΔΑ", όμιλος πολιτικού, επιστημονικού, κοινωνικού προβληματισμού (aktida.gr) αναζητά και επιχειρεί απαντήσεις.

Το πολιτικό Big Bang πλησιάζει

Η​​ ώρα του Big Bang του ελληνικού πολιτικού συστήματος φτάνει. Το «θηρίο» συνεχίζει αχόρταγο να καταβροχθίζει πολιτικούς, κόμματα, πρωθυπουργούς και ό,τι άλλο βρει μπροστά του. Κανείς όμως δεν μένει αλώβητος. 

(απο kathimerini.gr, Αλέξης Παπαχελάς)

Γι’ αυτό και οι βαθυστόχαστες προβλέψεις του τύπου «ο Τσίπρας θα πέσει μέχρι την άνοιξη» ή «ο Τσίπρας θα μείνει δέκα χρόνια» είναι απλώς ανόητες. Μέσα στην κρίση, ελληνική και ευρωπαϊκή, την οποία βιώνουμε, το πολιτικό χρονόμετρο μετράει πολύ πιο γρήγορα τον χρόνο.

Η πορεία της χώρας κρίνεται τον Ιούνιο

Αναπόφευκτη η μείωση των συντάξεων τον Φεβρουάριο, λέει σε συνέντευξή του στο liberal.gr και στον Θανάση Μαυρίδη o Αλέκος Παπαδόπουλος. Αναφέρεται στις εξελίξεις στην αντιπολίτευση και σημειώνει την ανάγκη της δημιουργίας του «νέου και μεγάλου».

Ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση και επισημαίνει τον κίνδυνο να βιώσουμε μετά τον Ιούνιο μία δυσάρεστη κατάσταση, όπου η χώρα θα σαπίζει μέσα στο ευρώ. «θα υπάρξουν ευθύνες που θα καταλογιστούν. Στην πολιτική δεν απαλλάσσεται κανένας με δηλώσεις τύπου mea culpa».

(απο liberal.gr Συνέντευξη του Αλέκου Παπαδόπουλου στον Θανάση Μαυρίδη)

Ποιες κρίνετε ότι μπορεί να είναι οι πολιτικές εξελίξεις;

New deal για ρωγμή στον κύκλο και "τοίχο" των αδιεξόδων !

Οι εξελίξεις των οικονομικών και πολιτικών υποθέσεων σε διεθνές επίπεδο είναι αμφίρροπες και πιθανά εισέρχονται σε νέα περίοδο ανισορροπίας.

(απο το paron.gr, Σπύρος Παπασπύρος)

Η πτώση των τιμών του πετρελαίου (ήδη εκτιμώνται στο 1,9 τρις δολάρια οι απώλειες), η αύξηση των εκροών κεφαλαίων  έναντι των εισροών στις αναδυόμενες οικονομίες, ο ρυθμός επιβράδυνσης της Κινέζικης οικονομίας, η ανησυχία για τα μακροοικονομικά της Ευρώπης, κυρίως εξαιτίας της ανεργίας, καθώς και η μείωση απόδοσης σε Ευρωπαϊκά ομόλογα (πάνω από 1,5 δις Ευρώ ) ως "επίδραση" της πολιτικής της χαλάρωσης (πακέτο Ντράγκι), η αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων σε συνδυασμό με την αναζωπύρωση παλαιών και νέων εστιών έντασης και συρράξεων, προμηνύουν νέες ανοιξιάτικες περιπέτειες. 

Με τη Βελόνα του διαβήτη

Το ρολόι έχει ήδη χτυπήσει. Η καθαρή σκέψη, ο ορθολογισμός και ο ρεαλισμός σε νέα  λογική για την αναδιάρθρωση του κράτους, της πολιτικής ζωής απαντά στην πολλαπλή κρίση.

(απο το paron.gr, Σπύρος Παπασπύρος)

Η πατρίδα και η Ευρώπη βρέθηκαν και άλλοτε στην δίνη σύνθετων καταστάσεων και περιπετειών. Κατάφεραν να βγουν με πίστη σε αξίες, με ραχοκοκαλιά τις πολιτικές αξιοπρέπειας, κοινωνικών ιεραρχήσεων και πολιτισμού, με εμπνευσμένους ανθρώπους.
Δυστυχώς αποτελούμε ακραίο υπόδειγμα περιδίνησης, χωρίς όραμα, σε μια Ευρώπη που "παίζει" με την πολιτική διαχείριση (και δεν συνιστά πάντα πολιτική)  το "έργο:  νικητές και ηττημένοι" με χώρες και αγορές.

Αλλιώς μας τα ‘λεγες παπά, πριν σε χειροτονήσουν…….

«Η απόσταση ανάμεσα στις υποσχέσεις και στην πραγματικότητα πουθενά αλλού δεν είναι μεγαλύτερη από ότι στην Ελλάδα».

(απο facebook, o Σχολιαστής)
 O Kυβερνήτης της Ελλάδας εξελέγη υποσχόμενος, μεταξύ άλλων…

• Την Eκδίωξη της τρόικας.
• Tην ακύρωση της δανειακής σύμβασης.
• Aυξήσεις στις συντάξεις και επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 1.300 ευρώ.

 Η πραγματικότητα σήμερα είναι διαφορετική:

Τον Φεβρουάριο...

Η κυβέρνηση και η χώρα θα βρεθούν σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι μέχρι τον επόμενο Φεβρουάριο. Από μία άποψη, οι συνθήκες θυμίζουν έντονα το φθινόπωρο του 2014 και τα διλήμματα της κυβέρνησης Σαμαρά.

(απο kathimerini.gr, Αλέξης Παπαχελάς)
Γιατί τον Φεβρουάριο; Πρώτα απ’ όλα γιατί είναι εξαιρετικά πιθανό το κράτος να ξεμείνει πάλι από ρευστότητα. Δεύτερον, γιατί τότε θα φανεί κατά πόσον είναι ρεαλιστικό να περιμένει κάποιος ότι θα κλείσει η αξιολόγηση και θα αρχίσει η διαπραγμάτευση για το χρέος.
Ο γνωστός απρόβλεπτος παράγων, που λέγεται ΔΝΤ, περιπλέκει τα πράγματα. Στο Μαξίμου συζητούν ό,τι συζητούσε και ο κ. Σαμαράς πριν από περίπου ένα χρόνο: «Πού το πάει το ΔΝΤ;». Ευρωπαίοι και άλλοι

Εθνική και κοινωνική κόπωση;

Η μείζων ένταση και η παρατεταμένη διάρκεια της κρίσης συνιστούν πρωτοφανές -σε περίοδο ειρήνης- γεγονός στην ευρωπαϊκή ιστορία. Προς τούτο, συνηγορεί η συνεχιζόμενη  επιδείνωση των κρίσιμων μεγεθών στην οικονομική και κοινωνική ζωή και η κατάρρευση του κράτους πρόνοιας.

(απο matrix24.gr, Γιάννης Κυριόπουλος)

Είναι προφανές -εκ του αποτελέσματος- ότι ο  συνδυασμός πολιτικών περιστολής της δημόσιας δαπάνης και "αλλαγών" στο κράτος και την οικονομία "μνημονιακής" έμπνευσης, δεν έχουν τις προσδοκώμενες επιδόσεις. Αντιθέτως, συμβάλλουν στη καταβύθιση της οικονομίας, τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής, την αποσυρναμολόγηση της κρατικής δομής και τη  καταβαράρθρωση των διαρθρωτικών αλλαγών.

τι μαλακία είπατε πάλι;

Τι λόγος ξέφυγε από την οδοντοστοιχία σας. Μεταφορικά: τι μαλακία είπατε πάλι;

Η τραγωδία της εποχής μας είναι ότι η αριστερά στρέφεται κατά του έθνους και η δεξιά κατά του κράτους.

(απο FB, Σχολιαστής)

Τις πρώτες ώρες της Κυριακής ο Κυβερνήτης της Ελλάδας έκανε πραγματικότητα ένα αστείο που ήταν πολύ σοβαρό…. κατάφερε ο Κυβερνήτης της Ελλάδας και Ψηφίστηκε από τους φίλους του Προϋπολογισμός του έτους 2016…

Συνεχίζοντας το αστείο είπε:

Το αληθινό αφήγημα, οι υποθέσεις εργασίας και τα διηγήματα φαντασίας!

Η οικονομική, πολιτική, πολιτισμική πραγματικότητα των δημοκρατιών του δυτικού κόσμου με τις εμμονές σε αδύναμες πολιτικές απέναντι στον ισλαμικό φονταμενταλισμό, την ύφεση, την μετανάστευση, την υπερθέρμανση του πλανήτη καθιστούν την αστοχία ενδημικό χαρακτηριστικό. 

(απο το paron.gr, Σπύρος Παπασπύρος)

Η καθημερινότητα των ανθρώπων δηλώνει με σαφήνεια ότι το κόστος για τη ζωή τους γίνεται όλο και πιο δυσβάσταχτο. Οι υποθέσεις για "μαύρους καβαλάρηδες, σύγχρονους Ρομπέν, λευκούς ιππότες" καταρρίπτονται μέρα με την μέρα. 

Η υφιστάμενη κατάσταση προβλημάτων στην χώρα και η υποτίμηση της σοβαρότητάς τους επιτείνει το αδιέξοδο, που μαζί με την ανυπαρξία ελάχιστης Εθνικής συνεννόησης, μεταλλάσει την παρακμή σε σήψη.

Αξιολύπητη κυβέρνηση, αξιολύπητη αντιπολίτευση

Η επιμονή της κυβέρνησης να αποκτήσει χρήσιμους ηλίθιους για να επιβάλει διανομή των απωλειών στην ψηφοφορία της Βουλής στο δεύτερο σετ των προαπαιτούμενων, με επιχειρήματα τύπου «ψηφίσατε το Μνημόνιο», προϊδεάζει για το ύφος και την ποιότητα των πολιτικών επιχειρημάτων. Ιδίως όταν συνοδεύεται από έλλειψη αυτοκριτικής για τη στήριξη που ουδέποτε έδωσε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση Παπανδρέου ή Σαμαρά-Βενιζέλου.

(απο protagon.gr, Τάσος Τέλλογλου)
Ομως ο Τσίπρας έχει δίκιο όταν καλεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μιλήσουν για το Ασφαλιστικό και εκείνα άδικο όταν δεν αποδέχονται την πρόσκληση, έστω και αν οι λόγοι που το κάνει δεν είναι για να διασφαλίσει τις συντάξεις αλλά την μακροημέρευσή του στην εξουσία. Ως παλαιότεροι πολιτικοί, κάποιοι από τους επικεφαλής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα ’πρεπε να γνωρίζουν ότι στην πολιτική τα κίνητρα μετρούν ελάχιστα.

Λογική: Η εκφρασμένη ηλιθιότητα για την νοημοσύνη της πλειοψηφικής βλακείας.

Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση περνά από το μπουσούλημα, στα πρώτα της βήματα και αναλώνεται σε εθνικά παιγνίδια ευρωεπιβολής, η ιστορική μνήμη ανατρέχει στην αντίστοιχη ηλικιακή περίοδο της Αμερικάνικης Ένωσης όπου δια εμφύλιου πυρός και σιδήρου, επιτεύχθηκε η γνώση της ηλικιακής αυτής μετάβασης.

(απο aktida.gr, Νικόλαος Ιωσήφ)

Η τακτική, είναι το σύνολο εκείνο των μεθόδων που εφαρμόζονται για να νικηθεί ο αντίπαλος. Συνίσταται, για παράδειγμα, στον τρόπο διεξαγωγής μίας μάχης (διάταξη, χειρισμοί/ελιγμοί) ώστε να αποκτηθεί το τακτικό πλεονέκτημα. Μπορεί να έχει είτε επιθετικό, είτε αμυντικό προσδιορισμό και αναμφίβολα αποτελεί τόσο επιστήμη όσο και τέχνη. Η τακτική είναι εφαρμοσμένη διαδικασία σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων όπως τα παιχνίδια, το εμπόριο, η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, αλλά και η Πολιτική.